| محصول و خدمات | تعداد | جمع |
|---|

انتخاب نادرست جنس مقوا و نوع روکش در سفارش چاپ کارت ویزیت، به سادگی میتواند باعث شکستگی رنگ در لبههای برش، کدر شدن نوشتههای ریز و جدا شدن لایهی سلفون در همان روزهای اول استفاده شود.
بسیاری از صاحبان کسب و کارها هنگام طراحی فایل، تمام وقت خود را صرف چیدمان لوگو و انتخاب فونت میکنند و مرحلهی تعیین کاغذ و روکش را به لحظهی آخر در چاپخانه میسپارند.
وقتی یک طرح با پس زمینه تیره و پررنگ روی کاغذ نازک بدون روکش مناسب اجرا میشود، جوهر به بافت کاغذ نفوذ میکند و نتیجهی نهایی با چیزی که روی مانیتور دیدهاید تفاوت زیادی دارد و همین موضوع باعث میشود هزینهای که برای طراحی و چاپ پرداخت کردهاید، خروجی ماندگاری به شما ندهد.
آشنایی با تفاوت کاغذهای گلاسه، مقواهای کتان، کارتهای پی وی سی و روکشهایی مانند سلفون مات، مخملی یا یووی موضعی به شما کمک میکند پیش از ثبت سفارش، انتخابی متناسب با بودجه و شرایط کاری خود داشته باشید.
برای نمونه، یک کارت ویزیت که قرار است در جیب یا کیف پول مشتری بماند، به مقاومت و ایستایی بیشتری نسبت به کارتی نیاز دارد که فقط در یک نمایشگاه کوتاه مدت توزیع میشود. در ادامه این راهنما، انواع جنس کاغذ، گرماژها، روشهای چاپ و نکات فنی هر روکش را بررسی میکنیم تا در زمان سفارش بدانید کدام ترکیب برای شغل شما کارایی بهتری دارد.
کاغذ گلاسه با سطح صاف و پوشش صیقلی خود مرکب را روی لایهی بیرونی نگه میدارد و جزئیات ریز لوگو و عکسهای رنگی را با وضوح بالا نشان میدهد. این ویژگی هنگام چاپ طرحهایی که گرادیانت رنگی، عکس محصول یا فونتهای نازک دارند کمک زیادی به حفظ کیفیت تصویر میکند.
سطح گلاسه بدون روکش در برابر خط و خش و رطوبت آسیبپذیر است و اثر انگشت به سرعت روی پس زمینه تیره آن باقی میماند و به همین دلیل در بیشتر سفارشها روی گلاسه یک لایه سلفون کشیده میشود تا لبههای کارت هنگام برش لبپر نشوند.
مقوای کتان بافتی شبیه پارچه دارد و برخلاف گلاسه، سطح آن بدون پوشش اضافه است و بخشی از جوهر را به درون الیاف خود میکشد. این جذب مرکب باعث میشود رنگهای تند کمی ملایمتر و ماتتر دیده شوند و برای طرحهای ساده با فضای سفید زیاد، نتیجهی شکیل و مرتبی بسازد.
روی مقوای کتان به راحتی میتوان با خودکار یادداشت نوشت؛ قابلیتی که برای پزشکان، مشاوران و فروشگاههایی که تاریخ مراجعه یا مبلغ بیعانه را پشت کارت ثبت میکنند کاربرد روزمره دارد.
اگر طرح شما یک پس زمینه مشکی یا سورمهای یکدست دارد، روی کتان نتیجهی خوبی نمیگیرید؛ چون بافت کاغذ اجازه نمیدهد رنگ تیره به شکل هموار پخش شود و سطح کار حالت ناهموار پیدا میکند.
در انتخاب بین این دو جنس، قیمت و زمان تحویل هم تفاوت مشخصی دارند و کاغذ گلاسه به دلیل تیراژ بالای فرمهای عمومی در چاپخانهها قیمت پایینتری دارد و برای توزیع گسترده در نمایشگاهها یا قرار دادن داخل بستههای پستی به صرفهتر است.
مقوای کتان هزینه تولید بالاتری دارد و به دلیل نبود روکش سلفون، در محیطهای مرطوب یا تماس مداوم با دست سریعتر لک میشود و گوشههای آن خم برمیدارد.

انتخاب کاغذ با گرماژ پایینتر از ۲۵۰ گرم برای کارتهای تبلیغاتی، باعث میشود کارت پس از چند ساعت قرار گرفتن در جیب یا کیف پول، در لبهها تا بخورد و شکل صاف خود را از دست بدهد.
گرماژ در چاپ به وزن یک متر مربع کاغذ بر حسب گرم اشاره دارد و با بالا رفتن این عدد، سفتی و ایستایی مقوا بیشتر میشود. استاندارد رایج بازار، مقوای ۳۰۰ گرم است که پس از کشیدن روکش سلفون، مقاومت قابل قبولی برای استفاده روزمره پیدا میکند.
فشردگی الیاف کاغذ در کنار عدد گرماژ، میزان خشکی کارت را تعیین میکند. برای مثال، مقوای ایندربرد ۳۰۰ گرم به دلیل ساختار فشردهتر، از گلاسه ۳۰۰ گرم ایستاتر است و زیر فشار انگشت کمتر خم میشود.
برای سفارشهای ضخیمتر در بازه ۶۰۰ تا ۸۰۰ گرم، دو لایه مقوا روی هم چسبانده میشود که جای بیشتری در جاکارتی میگیرد که پیش از انتخاب مقوای چندلایه، بهتر است ببینید مشتریان شما کارت را در کیف پول نگه میدارند یا روی میز کار میگذارند.
کارت پی وی سی از ورق پلاستیکی فشرده با ضخامت ۳۰۰ تا ۷۶۰ میکرون تولید میشود و به دلیل ساختار غیرکاغذی، در تماس با آب، روغن و رطوبت محیط هیچ تغییری در رنگ و شکل خود نشان نمیدهد.
ضخامت ۷۶۰ میکرون برابر با ضخامت کارتهای بانکی است و در جاکارتی یا کیف پول به هیچ وجه خم نمیشود و نمیشکند، لبههای این نوع کارت هنگام برش به صورت گرد زده میشود تا گوشههای تیز پلاستیک به جیب یا دست آسیب نزند.
مشاغلی مانند تعمیرگاههای خودرو، کارواشها، کلینیکهای دامپزشکی و رستورانهای بیرونبر که کارت در محیطهای مرطوب یا آلوده به دست مشتری میرسد، عمر بسیار بیشتری از این جنس میگیرند.
روی سطح صاف پی وی سی امکان نوشتن با خودکار معمولی وجود ندارد و اگر نیاز به یادداشت تاریخ یا شماره فاکتور پشت کارت دارید، باید پیش از سفارش به این محدودیت توجه کنید.
کارت لمینت از نظر ساختار با پی وی سی تفاوت اساسی دارد؛ پایه آن مقوای گلاسه ۳۰۰ گرم است که دو لایه طلق ضخیم و گرم روی دو طرف آن پرس میشود تا ضخامت نهایی کارت افزایش یابد. این لایه محافظ در دو مدل لمینت مات و لمینت براق تولید میشود و نسبت به سلفون معمولی مقاومت بالاتری در برابر تا خوردن و پاره شدن دارد.
در سفارش لمینت مات، سطح کارت حالتی ابریشمی و بدون انعکاس نور پیدا میکند و برای طرحهایی با نوشتههای ریز خوانایی بیشتری به وجود میآورد اما لمینت براق رنگها را پررنگتر و شفافتر نشان میدهد، ولی در زیر نور مستقیم لامپ یا خورشید بازتاب ایجاد میکند و اثر انگشت روی پس زمینه تیره آن زودتر دیده میشود.
تفاوت مهم این دو جنس در لبههای کارت و میزان ضدآب بودن آنها است.
در کارت لمینت، لایههای طلق روی سطح جلو و پشت مقوا قرار میگیرند و لبه برش خورده همچنان بافت کاغذی دارد؛ به همین دلیل اگر کارت برای مدت طولانی در آب بماند، رطوبت از لبهها به داخل مقوا نفوذ میکند و لایهها از هم جدا میشوند.
از سوی دیگر، قیمت تولید لمینت نسبت به پی وی سی ۷۶۰ میکرون پایینتر است و در تیراژ هزار عددی هزینه اقتصادیتری برای کسب و کارها دارد، اگر مشتریان شما کارت را در محیطهای خیس یا پر رفت و آمد نگه میدارند، پرداخت هزینه بیشتر برای پی وی سی به صرفه است، ولی برای کاربری اداری و فروشگاهی که استحکام و ضخامت کارت اهمیت دارد، لمینت نیاز شما را برطرف میکند.

کاغذهای فانتزی مانند کرافت، کارتی، متالیک و فابریانو به دلیل داشتن رنگ ذاتی و بافتهای برجسته در خمیر کاغذ، بدون نیاز به رنگآمیزی سنگین یا روکش سلفون، ظاهر متفاوتی به کارت میدهند و هزینهی مراحل تکمیلی را کاهش میدهند.
کاغذ کرافت با رنگ قهوهای طبیعی خود روی طرحهای تکرنگ مشکی یا سفید بهترین خروجی را میسازد و برای کافهها، نانواییهای سنتی، فروشگاههای گیاهان آپارتمانی و برندهای صنایع دستی کاربرد زیادی دارد.
در مقابل، کاغذ متالیک به خاطر ذرات اکلیلی ریز داخل بافتش، نور محیط را به آرامی بازتاب میدهد و برای گالریهای زیورآلات، مزونهای لباس و سالنهای زیبایی جلوهی متفاوتی میسازد.
چاپ روی کاغذهای فانتزی به دلیل بافت ناهموار و رنگ زمینه غیرسفید، محدودیتهای فنی مشخصی دارد که پیش از طراحی باید به آن توجه کرد، وقتی مرکب چهاررنگ روی مقوای کرافت یا کارتی رنگی مینشیند، رنگ نهایی تحت تاثیر رنگ خود کاغذ تیرهتر و کدرتر از فایل اصلی درمیآید؛ برای مثال رنگ زرد روی کرافت به قهوهای مایل میشود و خوانایی خود را از دست میدهد. روی این مقواها اغلب در تیراژهای پایین سفارش ثبت میکنند و به جای کشیدن سلفون که بافت کاغذ را پنهان میکند، کارت را بدون روکش تحویل میدهند.
برای برندهای پوشاک، استودیوهای معماری و فروشگاههایی که تیراژ مصرفی کمی دارند و کارت را مستقیم به دست مشتریان خود میدهند، انتخاب مقوای فانتزی در کنار یک لوگوی ساده و تکرنگ بهترین نتیجه را میدهد.
کشیدن لایهی نازک سلفون روی کاغذ گلاسه پس از پایان کار دستگاه چاپ، سطح مقوا را در برابر سایش، رطوبت سطحی و ترک خوردن جوهر در خط برش محافظت میکند و میزان بازتاب نور و شدت رنگهای کارت را به شکل محسوسی تغییر میدهد. در بازار ایران، سه نوع سلفون مات، براق و مخملی پرکاربردترین روکشها روی مقوای ۳۰۰ گرم هستند که هر کدام رفتار متفاوتی در برابر نور محیط، اثر انگشت و رنگهای تیره دارند.
سلفون مات با پخش کردن نور محیط، بازتاب مستقیم لامپ و خورشید را از روی سطح کارت حذف میکند و خوانایی شمارههای تماس و آدرسهای ریز را بالا میبرد و این روکش غلظت رنگهای تند را حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد ملایمتر میکند و پس زمینه کار را آرامتر و رسمیتر نشان میدهد.
در سفارشهایی که قرار است بعد از سلفونکشی، عملیات یووی موضعی یا طلاکوب روی لوگو انجام شود، سلفون مات بهترین زیرساخت است؛ زیرا تضاد میان سطح مات کارت و بخش براق یووی به خوبی دیده میشود. برای دفاتر حقوقی، شرکتهای مهندسی و کلینیکها، این روکش کمترین خطا را در تحویل نهایی دارد.
سلفون براق سطحی شفاف و شیشهای روی مقوا میسازد که کنتراست عکسها و درخشندگی رنگهای قرمز، زرد و آبی را افزایش میدهد. اگر روی کارت خود عکس محصول، تصویر غذا یا نمونهکارهای رنگی قرار دادهاید، این روکش رنگها را زندهتر از حالت عادی نشان میدهد و هزینهی تولید آن هم نسبت به دو مدل دیگر پایینتر است.
در نور شدید محیط، انعکاس نور روی سطح صیقلی ممکن است خواندن فونتهای نازک را دشوار کند و لکهی چربی دست روی رنگهای تیره مانند مشکی به سرعت دیده میشود. به همین دلیل سلفون براق برای طرحهای روشن و پررنگ کارایی بهتری نسبت به طرحهای تیره و ساده دارد.
سلفون مخملی که در چاپخانهها به آن سلفون نرم یا سافت تاچ هم میگویند، بافتی شبیه پوست هلو دارد و هنگام لمس کارت حس متفاوتی به دست مخاطب منتقل میکند. این لایه نسبت به سلفون مات ضخیمتر است و رنگهای تیره مانند مشکی، زرشکی و سبز یشمی را با عمق زیاد و بدون کوچکترین بازتاب نوری نمایش میدهد. هزینهی تولید این روکش بیشتر از سلفون مات و براق است و برای برندهایی که میخواهند از لحظهی لمس کارت تفاوت کیفیت را نشان دهند کاربرد زیادی دارد. اگر روی پس زمینه مشکی با روکش مخملی خراش ناخن یا کلید بیفتد، خط سفید رنگی روی سطح باقی میماند و بهتر است این کارتها در جاکارتی جداگانه نگهداری شوند.

در اجرای یووی موضعی، یک لایه لاک براق و شفاف پس از کشیدن سلفون مات یا مخملی، فقط روی بخشهای مشخصی مانند لوگو، نام برند یا خطوط گرافیکی پاشیده و با نور فرابنفش خشک میشود.
تضاد بین زمینه مات کارت و بخش براق یووی، نگاه مخاطب را به سرعت به سمت نشان تجاری شما هدایت میکند و جزئیات کلیدی طرح را بدون شلوغ کردن رنگها جدا نشان میدهد.
برای گرفتن بهترین نتیجه، ضخامت خطوطی که قرار است یووی شوند باید حداقل ۰.۵ میلیمتر باشد؛ چون خطوط خیلی نازک و نوشتههای ریز در مرحلهی چاپ سیلک یا دیجیتال یووی، ممکن است کمی جابهجا شوند و از روی طرح اصلی بیرون بزنند.
در مدل یووی برجسته که به آن یووی سه بعدی هم میگویند، لایهی لاک با ضخامت بیشتری روی کار مینشیند و هنگام لمس کارت با انگشت، برجستگی آن زیر دست حس میشود.
این ویژگی برای طرحهایی با پس زمینه ساده و تکرنگ کاربرد دارد؛ به عنوان مثال اگر روی یک کارت مشکی مخملی، فقط لوگوی وسط کارت با یووی برجسته اجرا شود، کارت جلوهی تمیز و ماندگاری پیدا میکند.
هنگام آماده کردن فایل خروجی، طراح باید یک فایل جداگانهی سیاه و سفید با فرمت وکتور برای محل یووی بسازد تا دستگاه محل پاشش لاک را بدون خطا تشخیص دهد.

در فرآیند طلاکوب و نقره کوب، یک ورق نازک فویل فلزی با فشار کلیشهی داغ روی سطح مقوا پرس میشود و بخشهای مشخصی مثل لوگو، کادر دور کارت یا نام برند را با درخشندگی واقعی فلز از پس زمینه جدا میکند.
تفاوت این روش با چاپ رنگ طلایی یا نقرهای معمولی در همین بازتاب نور است؛ چون رنگ طلایی در سیستم چهاررنگ، در خروجی نهایی بیشتر شبیه رنگ خردلی کدر دیده میشود و درخشش فلزی ندارد. این تکنیک روی مقواهای تیره مثل مشکی، سرمهای و سبز یشمی که روکش سلفون مات یا مخملی دارند بیشترین تضاد بصری را میسازد و برای گالریهای طلا و جواهر، سالنهای زیبایی و برندهای عطر کاربرد فراوانی دارد.
برای اجرای تمیز فویل، ضخامت خطوط و نوشتهها باید به اندازهی کافی باشد تا هنگام پرس حرارتی، فویل در فضاهای خالی داخل حروف پخش نشود و متن را ناخوانا نکند. به همین دلیل، استفاده از فونتهای خیلی ریز زیر ۸ پوینت یا خطوط باریکتر از ۰.۵ میلیمتر برای طلاکوب مناسب نیست و بهتر است شماره تلفنها و آدرسها با چاپ معمولی اجرا شوند و فویل فقط روی نماد اصلی یا اسم برند بنشیند.
در انتخاب بین مدل سنتی با کلیشهی فلزی و مدل دیجیتال، تیراژ سفارش تعیینکننده است؛ در تیراژهای بالا ساخت کلیشهی فلزی هزینهی هر کارت را پایین میآورد و فشار پرس باعث فرورفتگی جزئی روی مقوا میشود که هنگام لمس زیر انگشت حس میشود.
انتخاب رنگ فویل باید با هویت رنگی برند و رنگ پس زمینه کارت همخوانی داشته باشد تا نتیجهی نهایی شلوغ یا نامرتب به نظر نرسد. فویل طلایی کنار رنگهای گرم مثل مشکی، زرشکی، قهوهای و کرم ترکیب منسجمی میسازد و فویل نقرهای در کنار پس زمینههای سرد مانند سرمهای، طوسی، سفید و آبی تیره تمیزتر دیده میشود. اگر قرار است هر دو روی کارت را فویل بزنید، به جای کاغذ ۳۰۰ گرم ساده سراغ مقوای ضخیمتر یا لمینت بروید تا فشار حرارتی کلیشه پشت کارت اثر نگذارد.
در سفارشهای بالای هزار عدد، چاپ افست به دلیل تقسیم شدن هزینهی زینک و آمادهسازی دستگاه میان تعداد زیادی کارت، قیمت تمامشدهی هر برگ را پایین میآورد.
در این روش، طرح شما کنار سفارشهای دیگر روی یک شیت بزرگ کاغذ چیده میشود که در چاپخانهها به آن فرم عمومی میگویند، این شیوه برای کسب و کارهایی که توزیع روزانهی بالایی دارند به صرفه است و زمان تحویل آن بین سه تا پنج روز کاری طول میکشد.
نکته فنی فرم عمومی این است که چون تنظیم مرکب دستگاه برای کل شیت انجام میشود، احتمال دارد رنگ کارت شما حدود ده تا پانزده درصد نسبت به فایل اصلی تیرهتر یا روشنتر شود.
برای طرحهایی با رنگ سازمانی حساس، ثبت سفارش به صورت فرم اختصاصی این اختلاف رنگ را برطرف میکند.
زمانی که برای فردا در یک نمایشگاه غرفه دارید یا میخواهید برای پنج کارمند جدید هر کدام صد کارت جداگانه بگیرید، چاپ دیجیتال مشکل زمان و تیراژ پایین را حل میکند.
دستگاههای دیجیتال بدون نیاز به ساخت زینک، فایل را مستقیم از کامپیوتر روی مقوا منتقل میکنند و سفارش شما در عرض چند ساعت آماده تحویل میشود که در این روش امکان چاپ روی کاغذهای بافتدار و فانتزی در تعداد کم وجود دارد و میتوانید پیش از تولید نهایی، یک نمونه تست بگیرید و رنگها را از نزدیک بررسی کنید.
هزینهی هر عدد کارت در تیراژ زیر سیصد عدد در این روش منطقی است، ولی با بالا رفتن تعداد سفارش، قیمت آن از روش افست بیشتر میشود.
کشیدن سلفون مات روی طرحهایی با پس زمینه مشکی یا سرمهای پررنگ، نور بازتابی را کم میکند و باعث میشود رنگهای تیره حدود ده تا پانزده درصد ملایمتر و کمی مهآلودتر از فایل روی مانیتور دیده شوند.
در سیستم رنگی CMYK، اگر طراح برای ساخت رنگ مشکی یکدست فقط کانال K را روی صد درصد بگذارد، پس از کشیدن روکش مات یا مخملی، زمینه کارت به جای مشکی عمیق به خاکستری تیره متمایل میشود.
برای حل این مشکل، در فایلهای چاپی از ترکیب چهاررنگ برای مشکی غنی استفاده میکنند تا پوشش جوهر روی مقوا یکنواخت بماند و اگر طرح شما شامل عکسهای رنگی، طیفهای شاد و رنگهای گرم مانند نارنجی و قرمز است، سلفون براق درخشش رنگها را حفظ میکند و کنتراست تصویر را بالا نگه میدارد.
رنگهای روشن و پاستلی مانند طوسی کمرنگ، کرم و آبی آسمانی در ترکیب با کاغذهای بافتدار بدون روکش یا سلفون مات، خوانایی نوشتههای تیره را افزایش میدهند و خطای انعکاس نور را از بین میبرند.
در چاپ روی کاغذهای رنگی مثل کرافت، جوهر سفید در چاپخانههای عمومی به شکل عادی چاپ نمیشود و رنگهای روشن روی زمینه قهوهای کاغذ کدر میشوند؛ برای همین استفاده از رنگهای تیره مانند مشکی، زرشکی سیر و سبز تیره روی این مقواها نتیجهی تمیزتری میسازد. پیش از ارسال فایل به چاپخانه، کد رنگهای اصلی طرح خود را در حالت CMYK بررسی کنید و میزان روشنایی رنگهای تیره را متناسب با روکش انتخابی تنظیم کنید.

سفارش مقوای بدون روکش برای طرحهایی که پس زمینه مشکی یا رنگ تیره یکدست دارند، در همان مرحله برش گیوتین باعث سفید شدن لبهها و ترک خوردن جوهر میشود.
وقتی تیغ برش روی مقوای گلاسه یا کتان بدون سلفون فرود میآید، لایه نازک مرکب در حاشیه کارت میشکند و نوار سفید بافت کاغذ زیر آن بیرون میزند.
همین خطای ساده ظاهر یک کارت شیک را به سرعت کهنه نشان میدهد و با چند بار گذاشتن در جاکارتی، ساییدگی لبهها بیشتر هم میشود، اگر در طراحی خود از رنگهای تیره تا لبه کار استفاده کردهاید، کشیدن یک لایه سلفون مات یا مخملی روی مقوا، مرکب را در لبهها ثابت نگه میدارد.
خطای پرهزینه دیگر، انتخاب سلفون براق، لمینت یا پی وی سی برای مشاغلی است که نیاز به نوشتن تاریخ، ساعت نوبت یا مبلغ روی کارت دارند.
روی سطح پلاستیکی و صیقلی این متریالها، جوهر خودکار معمولی خشک نمیشود و با اولین تماس انگشت، نوشته پخش میشود و کل پشت کارت را کثیف میکند. یک مطب دندانپزشکی یا تعمیرگاه موبایل که تاریخ تحویل را پشت کارت مینویسد، با این انتخاب مجبور میشود سراغ ماژیکهای ضدآب برود یا دوباره کل تیراژ را با هزینه جدید چاپ کند. بررسی کاربرد روزمره کارت پیش از ثبت سفارش، از دور ریختن هزاران برگ مقوای بلااستفاده جلوگیری میکند.
بسیاری از سفارشدهندگان به اشتباه سراغ اضافه کردن همزمان چند افکت مثل طلاکوب، یووی برجسته و برش قالب خاص روی یک کارت میروند.
اجرای چندین مرحله تکمیلی روی مقوای ۳۰۰ گرم معمولی، هم هزینه تولید را چند برابر میکند و هم در فرآیند پرس حرارتی و پاشش لاک، احتمال جابهجایی میلیمتری طرح روی فونتهای ریز را بالا میبرد و انتخاب ابعاد غیراستاندارد بزرگتر از ۹ در ۶ سانتیمتر باعث میشود کارت در جاکارتی و کیف پول مشتری جا نگیرد و گوشههای آن خم شود یا در نهایت دور انداخته شود.
نگهداری کارتهای چاپی در محیطهای مرطوب، نزدیک پنجرهی آفتابگیر یا زیر اجسام سنگین، به مرور باعث تاب برداشتن مقوا، چسبیدن سلفونها به هم و رنگپریدگی جوهر میشود. پس از تحویل سفارش از چاپخانه، بستههای کارت را داخل جعبهی مقوایی دربسته و در دمای اتاق نگه دارید تا لبههای برش خورده گرد و خاک نگیرند و گوشهها خم نشوند. برای حمل روزانه در جیب یا کیف هم بهتر است تعداد محدودی کارت را درون جاکارتی فلزی یا چرمی بگذارید تا تماس مداوم با کلید و سکه روی روکش مخملی یا مات خط نیندازد.
پیش از ثبت سفارش نهایی، خروجی فایل طراحی را با رزولوشن ۳۰۰ دی پی آی، مد رنگی CMYK و حاشیهی برش ۳ میلیمتری از هر طرف ببندید تا هیچ بخش از شماره تماس یا لوگو زیر تیغ گیوتین نرود.
اگر برای اولین بار سراغ متریال جدیدی مثل کتان یا لمینت میروید، گرفتن مشاوره از تیم فنی چاپخانه و دیدن نمونهی واقعی کاغذها قبل از تولید تیراژ بالا، احتمال خطای رنگ و جنس را به صفر میرساند. مجموعهی چاپ تیم گرافیک پیش از شروع تولید، فایلها را از نظر خط برش و ترکیب رنگ بررسی میکند تا خروجی نهایی با انتظار شما هماهنگ باشد.
پیش از ثبت سفارش نهایی در چاپخانه، سه پرسش مشخص را برای خودتان روشن کنید: آیا قرار است پشت کارت یادداشت بنویسید، کارت در محیط مرطوب استفاده میشود و تیراژ مورد نیاز شما کمتر از پانصد عدد است یا بیشتر؟
پاسخ این سه سؤال به سرعت تکلیف جنس مقوا، نوع روکش و روش چاپ را روشن میکند و جلوی پرداخت هزینههای اضافی برای افکتهای غیرضروری را میگیرد. برای نمونه، اگر پشت کارت محل نوشتن تاریخ مراجعه است، همان ابتدا قید لمینت و سلفون دورو را بزنید و سراغ کتان یا سلفون یکرو بروید.
اگر هنوز میان دو گزینه مثل سلفون مات و مخملی یا گرماژهای مختلف تردید دارید، پیش از چاپ تیراژ هزار عددی، یک بسته نمونه فیزیکی از چاپخانه بخواهید و آنها را زیر نور معمولی محیط کارتان بررسی کنید.
دیدن رنگها روی کاغذ واقعی و لمس ضخامت مقوا با دست، خیلی بهتر از عکسهای اینترنتی به شما نشان میدهد کدام ترکیب با بودجه و نوع فعالیت شما هماهنگ است. با یک تصمیم سنجیده در این مرحله، کارتهایی تحویل میگیرید که ماهها بدون لبپر شدن و رنگپریدگی در جیب مشتریان شما باقی میمانند.