| محصول و خدمات | تعداد | جمع |
|---|

نصب بنر روی دیوار در شروع، کار سادهای به نظر میرسد، اما در عمل ماجرا به همین سادگی پیش نیست. خیلی از مواقع بعد چند روز از نصب با اولین وزش باد شدید، لبههای بنر کشیده میشود، امواج مورب و چروک روی سطح طرح میافتد یا کشش نامتقارن، حلقههای پانچ را از جای خود درآورد. دیوارهای شهری بستر یک دستی نیستند؛ از بتن سخت و آجر فشاری گرفته تا بلوکهای سفالی توخالی و نماهای سنگی، هرکدام رفتار مکانیکی متفاوتی در برابر بار و کشش دارند.
برای داشتن یک خروجی تمیز، صاف و ماندگار، باید اتصال مدیا با سطح دیوار بر اساس اصول مکانیکی انجام شود. توزیع درست کشش از مرکز به گوشهها، انتخاب یراق آلات سازگار با جنس بستر و در نظر گرفتن فاصله مناسب برای مهار باد باعث تفاوت یک تابلوی محیطی بینقص و یک پارچه شکم داده و لرزان میشود.
در ادامه این مقاله از تیم گرافیک، تمام مراحل آمادهسازی زیرسازی، ابزارهای لازم، شیوه اتصال بدون چروک و ترفندهای فنی مهار باد را بررسی میکنیم.
پیش از برداشتن دریل و علامت گذاری، اولین قدم بررسی جنس مصالح دیوار است. هر بستر ساختمانی در برابر نیروهای کششی و برشی ناشی از وزن بنر و ضربات باد، رفتاری کاملا متفاوت از خود نشان میدهد. اشتباه در انتخاب انکر متناسب با مصالح، باعث لق شدن اتصالات در کوتاه مدت یا تخریب بافت دیوار میشود.
دیوارهای بتن مسلح متراکمترین و پایدارترین بستر برای مهار بار مکانیکی هستند. برای این سطوح، رولپلاکهای پلی آمیدی تقویت شده با قطر حداقل ۸ میلیمتر و عمق کاشت ۵۰ میلیمتر، پایداری استاتیکی استانداردی ایجاد میکنند. چالش اصلی در بتن، برخورد نوک مته به میلگردهای داخل سازه است؛ در صورت توقف ناگهانی مته، نباید روی سوراخ کاری اصرار کرد و کافی است محل سوراخ را حدود ۳ سانتیمتر جابهجا کرد.

آجر فشاری قرمز مقاومت برشی مناسبی دارد، به شرطی که سوراخ کاری دقیقا در گوشت آجر انجام شود. بندکشیها و ملات ماسه سیمان بین آجرها به مرور زمان دچار فرسودگی میشوند و توان نگهداری پیچ را ندارند. رول پلاکهای طوقهدار لبهدار با عمق ۵۰ میلیمتر بهترین درگیری را در این بافت ایجاد میکنند.
این نوع از بلوکها بدترین بستر برای رول پلاکهای انبساطی معمولی به شمار میرود. جداره نازک سفال توان تحمل فشار جانبی را ندارد و با سفت شدن پیچ، بلافاصله دچار شکست مخروطی و خردشدگی میشود.
در این دیوارها باید از حالت ضربهای (چکشی) دریل صرف نظر کرد و منحصرا از رول پلاکهای پروانهای، بالهدار گره خورنده یا سیستم انکر شیمیایی (تزریق چسب اپوکسی) کمک گرفت تا اتصال در حفره پشتی بلوک قفل شود.
سوراخ کاری روی سنگ ریسک ترک خوردگی یا جدا شدن پلاک از ملات پشت را به همراه دارد. شروع کار باید با دور پایین، مته تیز الماسه و بدون ضربه چکشی سنگین باشد. رول بولتهای غلافی استیل با عمق کاشت ۴۰ میلیمتر همراه با واشر ضد زنگ، مهار لازم را بدون تحمیل تنش نقطهای به لبه سنگ فراهم میکنند.
در محیطهای مسقف، گچ توان تحمل وزن بالا در نقاط متمرکز را ندارد. برای نصب روی پنلهای گچی، بار باید روی حداقل ۶ نقطه با فاصله ۳۰ سانتیمتر توزیع شود و از پیچهای حلزونی خودکار یا مهارهای پروانهای فنری استفاده شود.
علاوه بر ظرفیت باربری انکرها، زبری فیزیکی سطح دیوار تاثیر مستقیمی بر سلامت بنر دارد. آجر زبر یا برآمدگیهای تیز ملات سیمان در زمان وزش باد مانند سنباده عمل میکنند؛ سایش مداوم پشت بنر به این برجستگیها لایه کوتینگ پی وی سی را از بین برده و به مرور الیاف پلی استر مغزی را تخریب میکند. اگر بنر مستقیم روی دیوار قرار میگیرد، باید تمام زائدههای تیز ملات پیش از کار تراشیده شوند، یا با استفاده از یک فوم واسط یا فاصله ۲ سانتی متری، مانع از سایش مستقیم پارچه با زبریهای دیوار شد.

کیفیت نگهداری بنر روی دیوار به ابزارها و قطعات واسطهای بستگی دارد که نیروی کشش را میان بافت انعطافپذیر پارچه و سطح سفت دیوار تقسیم میکنند.
استفاده از یک پیچ معمولی بدون واشر، باعث شروع فاجعه میشود، اولین فشار باد، لبه پانچ را بریده و مدیا را رها میکند.
برای پیادهسازی یک اتصال مطمئن، حضور این ابزارها در جعبه ابزار شما لازم است:
همراه با متههای چهار شیار الماسه با شمارههای ۶، ۸ و ۱۰ میلیمتر تا بدون خرد کردن لبههای سنگ و ملات، حفرههایی صاف و دقیق ایجاد شود.
برای هم راستا کردن خط لبه بالایی بنر با خط افق معماری ساختمان، تا تابلو دچار انحراف زاویه نشود.
همراه با واشرهای لاستیکی عریض EPDM با قطر حداقل ۲۵ میلیمتر. این واشرها مانع از برش بافت بنر توسط گل پیچ میشوند و فشار را روی کل سطح حلقه فلزی پخش میکنند.
مجهز به مغزی لاستیک طبیعی و روکش پلی پروپیلن جهت جذب ضربههای ناگهانی باد در سیستمهای دارای قاب یا سازه.
سیم بکسل گالوانیزه روکشدار PVC با ضخامت ۳ یا ۴ میلیمتر به همراه مهارکشهای تالبوتی (Turnbuckle) سایز M6 یا M8 برای رگلاژ دقیق سفتی محیطی بنر در پروژههای بزرگ.
انبر پرچ، چکش لاستیکی و گردبر جهت جاگذاری اتصالات بدون خط انداختن روی سطح چاپ یا از بین بردن کوتینگ ضدآب.
حتی با بهترین پیچ و دریل، اگر مرحله آمادهسازی لبههای مدیا در چاپخانه طبق استاندارد انجام نشده باشد، کار دوام زیادی نخواهد آورد. لبه کار حتما باید دارای دوبل حرارتی (Hemming) با پهنای حداقل ۳ تا ۴ سانتیمتر باشد تا حلقه فلزی روی دو لایه ضخیم بنر پرچ شود، نه روی یک لایه تک و ضعیف.
در مراکز تخصصی چاپ و تابلوهای تبلیغاتی مانند بهترین چاپخانه تهران یا مجموعههای باسابقه مثل چاپ تیم گرافیک، این تقویت لبهها بهصورت خودکار با جوش حرارتی استاندارد و پانچهای فولادی ضدزنگ اجرا میشود تا مدیا زیر بار کششی دچار ازهم گسیختگی نشود.
فاصله میان پانچها نیز نقش تعیینکنندهای در مهار ارتعاش دارد. در بنرهای محیطی، فاصله میان حلقههای فلزی باید بین ۳۰ تا حداکثر ۵۰ سانتیمتر تنظیم شود. فاصله بیشتر از ۶۰ سانتیمتر، سطح آزاد پارچه را افزایش میدهد؛ اینکار باعث میشود در وزش بادهای بالای ۴۰ کیلومتر بر ساعت، دامنه شکم دادن بنر تا ۳۵ درصد بالا برود و بار سنگین باد روی دو حلقه مجاور متمرکز شده و لبه کار پاره شود.

صاف ایستادن بنر و جلوگیری از خطوط مورب، ارتباط مستقیمی با ترتیب بستن پیچها دارد. اشتباه رایجی که خیلی از نصابها مرتکب میشوند، بستن ردیفی و پشت سر هم پیچها از یک گوشه تا گوشه دیگر است.
این شیوه باعث جمع شدن تلورانس کشسانی پارچه در انتهای ردیف شده و چروکهایی ایجاد میکند که دیگر با هیچ ترفندی صاف نمیشوند. برای رسیدن به سطحی صاف و بدون موج، کار در چهار مرحله متوالی انجام میگیرد:
نقطه گوشه بالا سمت چپ را روی دیوار مشخص و سوراخکاری کنید؛ سپس اولین پیچ و واشر EPDM را ببندید اما تا انتها محکم نکنید. به کمک تراز لیزری یا شلنگ تراز، خط افقی را امتداد دهید تا نقطه گوشه بالا سمت راست مشخص شود. لبه بالایی را با دست بکشید (نیرویی در حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم) تا خط بالایی کاملا صاف بایستد، سپس سوراخ گوشه راست را ایجاد کرده و پیچ آن را ببندید. حالا سوراخهای باقیمانده روی لبه بالایی را از «مرکز به سمت طرفین» و به شکل متقارن مهار کنید. در این حالت، بنر مثل یک پرده آزاد و کاملا تراز روی دیوار آویزان میماند.
قبل از اینکه سراغ سوراخهای میانی بروید، باید تکلیف دو گوشه پایینی را روشن کنید. کشش گوشههای پایین نباید عمودی رو به کف زمین باشد؛ کشش ایدهآل یک بردار برآیند با زاویه ۴۵ درجه به سمت بیرون و پایین است. این زاویه باعث میشود چروکهای طولی و عرضی همزمان باز شوند. پس از مشخص کردن محل دقیق و سوراخ کاری، دو گوشه پایینی را با پیچ و واشر پهن مهار کنید تا بنر فرمی چهار گوش و کشیده به خود بگیرد.
حالا نوبت به سوراخهای لبههای عمودی (چپ و راست) و لبه پایینی میرسد. این بخش را باید بهصورت ضربدری و متناوب پیش ببرید:
استفاده از واشر لاستیکی EPDM زیر گل پیچ در این مرحله مانع از جمع شدن پارچه دور پیچ میشود؛ اینکار باعث میشود چرخش فلز پیچ به کوتینگ بنر آسیب نزند و بافت پارچه حین سفت شدن پیچیدگی پیدا نکند.
وقتی مساحت بنر از ۱۲ متر مربع بیشتر میشود یا سطح دیوار ناترازی و پستی بلندی زیادی دارد، اتصال مستقیم با پیچ و رول پلاک به بافت دیوار کارایی خود را از دست میدهد. در ابعاد بزرگ، حتی خطای چند میلیمتری در راستای افق یا ناهمواری آجرها، موجهای بزرگی در مرکز کار به وجود میآورد. در چنین شرایطی، بهترین روش ساخت یک فریم واسط مجزا از جنس قوطی پروفیل آهنی یا سازههای اسپیس فریم است.
برای ساخت قاب، معمولا از قوطیهای آهنی با مقطع ۲۰×۲۰ یا ۳۰×۳۰ میلیمتر استفاده میشود. این کلاف به کمک نبشیهای فولادی (پایههای ال شکل) و رول بولتهای محکم با فاصله حداقل ۵ سانتیمتر جلوتر از سطح دیوار نصب میگردد. ایجاد این فاصله از سایش مداوم پشت بنر به تیزیهای سیمان و آجر جلوگیری کرده و یک بستر گونیا و تراز برای توزیع کشش ایجاد میکند.
نکته کلیدی در ساخت فریم فلزی، ابعاد آن نسبت به بنر است:
ابعاد کلاف باید از هر طرف بین ۵ تا ۱۰ سانتیمتر بزرگتر از ابعاد نهایی بنر در نظر گرفته شود.
بنر درست در مرکز این قاب معلق میماند و فضای خالی دور تا دور، فضای لازم را برای ابزارهای کششی فراهم میکند.
برای بستن بنر به قوطی فلزی، اتصال مستقیم با پیچ سرمته اشتباه است؛ چون خاصیت ارتجاعی را از بین میبرد. بهترین روش، ایجاد یک سیستم «کشش الاستیک شناور» است.
بسیاری از افراد برای بستن بنر به قاب از بستهای کمربندی پلاستیکی معمولی استفاده میکنند. این بستها ساختار خشکی دارند و در برابر تابش آفتاب و اشعه فرابنفش طی چند هفته ترد و شکننده میشوند، اینکار باعث میشود با اولین ضربه باد بشکنند و ضربه را مستقیما به حلقههای پانچ منتقل کنند. در مقابل، کشهای بانجی قلابدار با مغزی لاستیک چندرشتهای یا طنابهای ابریشمی با بافت زیگزاگی، رفتار فنری دارند. این اتصالات انعطافپذیر، نیروهای ضربهای باد را در خود جذب میکنند و بنر را در طول روزها و شبها با وجود انقباض و انبساط دمایی، مثل روز اول صاف نگه میدارند.

نصب بنر در محیطهای باز با چالشهای آیرودینامیکی همراه است. باد وقتی به سطح صلب دیوار برخورد میکند، طبق اصل برنولی در لبههای نما با افزایش سرعت و افت فشار استاتیک روبهرو میشود؛ پدیدهای که یک نیروی مکش منفی قدرتمند به سمت بیرون ایجاد کرده و بنر را از روی دیوار به سمت جلو میکشد. اگر درزهای بالا یا پایین بنر کاملاً بسته نباشند، جریان هوا به فضای پشت بنر رفته و آن را شبیه بادبان کشتی باد میکند.
توانایی متریال در برابر این نیروهای کششی، ارتباط مستقیمی با وزن و دانسیته تار و پود آن دارد:
بافت الیاف زیرین این بنرها تراکم پایینی دارد و مقاومت کششی آنها محدود است. هنگام سفارش متریال، پایین بودن قیمت بنر نباید معیار انتخاب برای محیطهای بادخیز باشد؛ زیرا این مدلهای ارزان قیمت در کمتر از ۶ ماه قرار گرفتن زیر آفتاب و بادهای شهری، بیش از نیمی از استحکام الیاف خود را از دست میدهند و اطراف پانچها دفرمه میشوند.
با تراکم الیاف ۱۰۰۰×۱۰۰۰ دینیر تولید میشوند و توان تحمل بار کششی حداقل ۲۲۰۰ نیوتن در هر ۵ سانتیمتر عرض را دارند. انتخاب این گرماژ هنگام سفارش چاپ بنر باعث میشود بافت پارچه زیر شوکهای ناگهانی باد کش نیاید و لبههای پانچ شده از جای خود کنده نشوند.
برای بنرهایی با مساحت بیش از ۱۰ متر مربع در معابر بادگیر، رعایت چند تکنیک در زمان نصب ریسک پارگی را به حداقل میرساند:
ایجاد برشهای نیم دایرهای به قطر ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر با فاصله ۱٫۵ متری از یکدیگر روی سطح بنر، باعث عبور جریان هوای پشت بنر شده و بار فشاری بادبان مانند را تا حد زیادی تخلیه میکند.
عبور دادن یک رشته سیم بکسل روکشدار از میان پانچهای زیرین به همراه مهارکش، امکان رگلاژ مجدد و سفت کردن لبه کار را پس از انبساط تابستانی فراهم میکند.
قطر خارجی واشر زیر پیچ یا اتصال باید حداقل سه برابر قطر سوراخ پانچ باشد تا لبه فلزی حلقه در اثر ارتعاش مداوم باد از داخل بافت پارچه به بیرون کشیده نشود.
افتادگی یا موج برداشتن بنر چند هفته بعد از نصب، معمولا به خاطر شل شدن اولیه پیچها نیست و مربوط به یک رفتار فیزیکی به نام «خزش پلیمری» (Creep) است. لایه بیرونی بنر از پلی وینیل کلراید (PVC) ساخته شده و این ماده نسبت به نوسانات دمای شب و روز واکنش نشان میدهد. ظهرها زیر تابش مستقیم آفتاب، پی وی سی نرم و منبسط میشود و شب با افت دما، منقبض و سفت.
اگر سیستم مهار بنر صلب و خشک باشد (مثل گره زدن با سیم مفتولی یا بستهای پلاستیکی خشک)، بافت بنر در فاز انقباض شبانه تحت فشار کششی شدید قرار میگیرد و پانچها را به سمت داخل میکشد. در فاز انبساط روز بعد نیز پارچه شل شده و این چرخه انبساط و انقباض مداوم، فرم اولیه الیاف را از بین میبرد، اینکار باعث میشود بنر برای همیشه کش بیاید و شکمدادگی دائم در وسط کار ایجاد شود.
راه حل این مسئله، استفاده از اتصالات کشسانی مانند کشهای حلقهای چند رشتهای یا مهارکشهای دندهای است تا نیروی رفت و برگشتی انقباض و انبساط را در خود خنثی کنند.
یکی دیگر از خطاهای فنی رایج، بیتوجهی به تمیز کاری پلیسهها و گرد و غبار سوراخ کاری پیش از قرار دادن واشر است. وقتی واشر و گل پیچ روی برآمدگیهای تیز ناشی از دریل کاری بسته میشوند، اتصال به سطح دیوار آب بندی نمیشود. در فصول بارندگی، آب باران از فضای پشت واشر به عمق بتن یا ملات آجر نفوذ میکند و باعث زنگ زدگی پیچها میشود، این اتفاق در طولانی مدت مقاومت برشی پیچها را تا ۴۰ درصد کاهش میدهد و لکههای زردآبه زنگ آهن روی سطح بنر سرازیر میشود.
در جریان اجرای پروژههای واقعی، معمولا ابهامات فنی مشخصی درباره رفتار مصالح مختلف، شرایط آب و هوایی و ترفندهای مهار ایمن پیش میآید. این بخش، این بخش از مقاله به مهمترین چالشهای میدانی نصابان خواهیم پرداخت.
بهترین راهکار، ساخت یک زیرسازی با قوطی پروفیل آهنی یا اسپیسرفریم با فاصله حداقل ۵ سانتیمتر از سطح ناهموار است. این سازه از سایش مداوم پشت بنر به تیزیهای آجر جلوگیری کرده و سطحی تراز و یکدست برای اعمال کشش طنابی یا فنری ایجاد میکند.
چروکها ناشی از عدم تقارن در بستن پیچها هستند. فرایند تثبیت باید از مرکز لبهها به طرف گوشهها صورت گیرد و در چهار گوشه، بردار کشش با زاویه ۴۵ درجه به سمت بیرون اعمال شود. استفاده از متریال با گرماژ حداقل ۱۳ انس با بافت تار و پود متراکم نیز مانع از دفرمه شدن بافت در مرکز بنر میشود.
تنها در فضاهای داخلی و بر روی سطوح صیقلی مانند شیشه، استیل یا رنگ روغنی میتوان از چسبهای دوطرفه ژلهای پلییورتان یا نوارهای مگنتیک صنعتی استفاده کرد. در محیطهای بیرونی، به دلیل نیروی باد و وزن متریال، نیاز به سوراخ کاری و استفاده از رول پلاک است.
فاصله پانچها باید به ۳۰ سانتیمتر کاهش یابد، لبههای بنر دوبل و با چسب حرارتی تقویت شوند، در متراژهای بالا از بنرهای شبکهای (مش) جهت عبور دادن جریان باد استفاده گردد و بستن اتصالات با سیم بکسل فولادی و واشرهای پهن لاستیکی انجام شود.
بستهای کمربندی اتصالی در برابر اشعه فرابنفش در کوتاهمدت خشک و شکننده میشوند و ضربه باد را مستقیما به پانچ منتقل میکنند؛ اما کشهای بانجی رفتار فنری داشته، شوکهای دینامیکی باد را جذب کرده و کشش پایدار بنر را در طول فصول تضمین میکنند.
ماندگاری و نمای صاف بنر روی دیوار نتیجه هماهنگی میان جنس بستر، نوع اتصالات و کیفیت فیزیکی متریال است. در نظر گرفتن مقاومت برشی دیوار هنگام دریل کاری، استفاده از واشرهای لاستیکی عریض EPDM، کشش متقارن از مرکز به گوشهها با زاویه ۴۵ درجه و بهکارگیری اتصالات ارتجاعی مانند کش بانجی، ریسک شکم دادن و پارگی ناشی از باد و تغییرات دما را برطرف میکند. رعایت این جزئیات فنی، کیفیت نمایش طرح تبلیغاتی را در بلندمدت حفظ کرده و از آسیب به نمای ساختمان و افتادگی زودهنگام مدیا جلوگیری میکند.